معجزات و کرامات

کرامات امام هادی و امداد غیبی

شیخ طوسی رحمه الله می نویسد: کافور خادم گوید: امام هادی علیه السلام به من فرمود: فلان سطل را در فلان محل بگذار، تا من با آب آن برای نماز، وضو بسازم. سپس مرا دنبال کاری فرستاد، و فرمود: وقتی که بازگشتی این کار را انجام بده، تا وقتی که برای نماز، آماده شدم، آب حاضر باشد (و این موضوع در شب بود). [ صفحه ۵۲] آن حضرت به پشت دراز کشید که بخوابد، و من آنچه را فرموده بود، فراموش کردم. شب سردی بود، احساس کردم که آن حضرت برای نماز برخاسته است، ناگاه یادم آمد که سطل آب را در محل خود که فرموده بود، ننهاده ام، از ترس سرزنش آن حضرت، از آن محل دور شدم، و ناراحت بودم که امام در مورد تحصیل آب، به زحمت می افتد. ناگاه آن حضرت با صدای خشم آلود مرا صدا زد، با خود گفتم: «انا لله» عذر من چیست؟ اگر بگویم: فراموش کردم، و چاره ای جز جواب نداشتم، ترسان نزد آن حضرت رفتم. فرمود: وای بر تو! آیا عادت مرا نمی دانی که من با آب سرد وضو می گیرم، تو آب را گرم کرده ای و در سطل ریخته ای؟ عرض کردم: سوگند به خدا! ای آقای من، نه سطل را، و نه آب را، من به جایی نگذاشتم. آن حضرت در این هنگام دریافت که امداد غیبی، این کار را کرده است، به شکر الهی پرداخت و فرمود: حمد و سپاس مخصوص خداوند است، سوگند به خدا! کاری را که خداوند بر ما آسان نموده، ترک نخواهم کرد. حمد و سپاس خداوندی را که ما را از اهل اطاعت خود گردانید، و ما را برای کمک بر عبادتش موفق نمود، پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله می فرماید: ان الله یغضب علی من لا یقبل رخصته؛ همانا خداوند خشم می کند بر کسی که کار آسان کرده ی او را نپذیرد. این یک درس و پند بزرگ از پیامبر خدا صلی الله علیه و اله و امام هادی علیه السلام است که ما در مواردی که خداوند رخصت داده و آسان گرفته، بر خود سخت نگیریم، امام هادی علیه السلام با همان آب گرمی که دست غیبی آن را برایش آماده کرده بود، وضو ساخت، و آسان گیری خدا را ترک ننمود. [ صفحه ۵۳]
برگرفته از کتاب چهرههای درخشان سامرا نوشته آقای علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *