نقش تربیتی و ارشادی

نامه های امام هادی علیه السلام – هشدار

علی بن محمد نوفلی میگوید: محمد بن فرج (وکیل امام (ع)) به من گفت: حضرت ابوالحسن (امام هادی (ع)) به من نامه نوشتند:
ای محمد! کارهایت را به سامان برسان و مواظب خودت باش. من مشغول سامان دادن کارم بودم و نمیدانستم مقصود حضرت از
آن نامه چیست که ناگاه مأمورین حکومتی آمدند و مرا از مصر، دست بسته حرکت دادند و تمام داراییام را توقیف کردند و
هشت سال در زندان بودم. سپس نامهای از حضرت در زندان به من رسید که: ای محمد! در بغداد منزل نکن. نامه را خواندم و
گفتم: من در زندانم و ایشان به من چنین مینویسد؟! این موضوع شگفت آور است. چیزی نگذشت که خدا را شکر مرا رها
کردند. محمد بن فرج به آن حضرت نامه نوشت و درباره ملکش که به ناحق تصرف کرده بودند، سؤال کرد. حضرت به او نوشتند:
به زودی به تو برمیگردانند و اگر هم به تو باز نگردد، زیانی به تو نمیرساند. وقتی محمد به فرج به سامرا حرکت کرد، نامهای از
دربار به دستش رسید که ملک به تو برگشت، ولی او پیش از دریافت نامه درگذشت. [ ۱۰ ] این روایت از جهت دیگر نیز دارای
اهمیت است و آن اینکه شبکه نامهرسانی شیعیان به قدری گسترده و منظم بود که به داخل زندان هم رخنه کرده بود.
برگرفته از کتاب دانستنی های امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *