از دیدگاه شعرا

منقبت دهمین ستاره هدایت امام هادی علیه السلام

فتاده مرغ دلم ز آشیان در این وادی که هر کجا رود افتد به دام صیّادی دلا دل از هم بر گیر و خلوتی بپذیر مدار از همه عالم امید
امدادی مگر ز قبله حاجات و کعبه مقصود ملاذ حاضر و بادی علیّ الهادی شَ ها تو شاهد میقات لی مع اللّهی تو شمع جمع شبستان
ملک ایجادی صحیفه ملکوتی و نسخه لاهوت ولیّ عرصه ناسوت بهر ارشادی مقام باطن ذات تو قاب قوسین است به ظاهر از چه در
این خاکدان اجسادی کشیدی از ((متوکّل)) شدائدی که به دهر ندیده دیده گردون ز هیچ شدّادی گهی بِه برکه درّندگان، گهی به
( زندان گهی به بزم می و ساز یاغی عادی ز سوز زهر و بلاهای دهر، جان تو سوخت که بر طریقه آباء و اجدادی ( ۶۱

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *