معجزات و کرامات

معجزات و کرامات امام هادی علیه السلام – نعمت ایمان وعافیت

دوم شیخ صدوق در (أمالی ع (از ابوهاشم جعفری روایت کرده که گفت: وقتی فقر وفاقه بر من شدت کرد خدمت حضرت امام
علی نقی علیه السلام شرفیاب شدم پس مرا اذن داد پس چون نشستم فرمود: ابوهاشم! کدام نعمتهای خدا را که به توعطا کرده
میتوانی ادا وشکر آن کنی؟ ابوهاشم گفت ندانستم چه جواب گویم، پس خود آن حضرت ابتدا کرد فرمود: ایمان را روزی تو
کرد پس حرام کرد به سبب آن بدن تو را بر آتش وروزی کرد تو را عافیت تا اعانت کرد تو را بر طاعت وروزی کرد تو را قناعت
پس حفظ کرد تو را از ریختن آبرویت، ای ابوهاشم! من ابتدا کردم تو را به این کلمات به جهت آنکه گمان کردم که تو اراده
( کردهای که شکایت کنی نزد من از آنکه با تواین همه انعام کرده وامر کردم که صد دینار زر سرخ به تو دهند بگیر آن را. ( ۱۷
مؤلف گوید: که از این حدیث شریف استفاده شود که ایمان از افضل نعم الهیه است وچنین است زیرا که قبول شدن تمام اعمال
منوط به آن است. ودر مجلد پانزدهم [چاپ قدیم] (بحار) است: (بابُ الرِّضا بِمَوْهِبَۀِ الاِیمانِ وَ اِنَّهُ مِنْ اَعْظَم النِّعَم فَنَسْئَلُ اللّهَ سُبْحانَهُ وَ
تَعالی اَنْ یُثَبِّتَ الایمانَ فی قُلُوبِنا وَ یُطهِّرَ الدِّیوانَ مِنْ ذُنُوبِنا). ( ۱۸ ) وبعد از ایمان، نعمت عافیت است، فَنَسْئَلُ اللّهَ تَعالی الْعافِیَۀَ، عافِیَۀَ
الدُّنْیا وَ الاخِرَه. روایت شده که خدمت حضرت رسول صلی اللّه علیه وآله وسلم عرض شد که اگر من درک کردم شب قدر را چه
از خداوند خود بخواهم؟ فرمود: عافیت را وبعد از عافیت، نعمت قناعت است، روایت شده در ذیل آیه شریفه: (مَنْ عَمِلَ صالِحا مِنْ
ذَکِرٍ اَوْ اُنْثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیِنَّهُ حَیاهٌ طَیِّبَۀً) ( ۱۹ ) که ظاهر معنی آن این است که هر که بکند عمل صالح یعنی کردار شایسته از مرد
یا زن واو مؤمن باشد چه عمل باشد چه عمل بدون ایمان استحقاق جزاء ندارد البته اورا زندگانی دهیم در دنیا زندگانی خوش.
سؤال شد از معصوم علیه السلام که این حیات طیبه که زندگانی خوش باشد چیست؟ فرمود: قناعت است. ( ۲۰ ) واز حضرت صادق
صفحه ۷۸ از ۱۸۸
علیه السلام روایت است که فرمود: هیچ مالی نافعتر نیست از قناعت به چیز موجود. ( ۲۱ ) فقیر گوید: که روایات در فضیلت قناعت
بسیار است ومقام گنجایش نقل ندارد. نقل شده که به حکیمی گفتند: دیدی تو چیزی را که از طلا بهتر باشد؟ گفت: بلی، قناعت
است وبه همین ملاحظه کلام بعض حکما که گفته (اِسْتِغْناؤُکَ عَنِ الشَّی ء خَیْرٌ مِنْ اسْتِغْنائِکَ بِهِ). گفته شده که دیوجانس کلبی که
یکی از اساطین حکماء یونان بود، مردیم متقشف وزاهد بوده وچیزی اندوخته نکرده بود ومأوایی برای خود درست ننموده بود وقتی
اسکندر اورا به مجلس خود دعوت نمود، آن حکیم به رسول اسکندر فرمود که بگو به اسکندر آن چیز که تو را منع کرده از آمدن
به نزد من همان چیز مرا باز داشته از آمدن به نزد تو، آنچه تو را منع کرده سلطنت تو است، وآنچه مرا بازداشته قناعت من است. (وَ
لَقَدْ اَجادَ مَنْ قالَ): ( ۲۲ ) وَجَدْتُ الْقَناعَۀَ اَصْلَ الْغِنی وَ صِرْتُ بِاَذْیالِها مُمْتَسِکُ فَلاذایَرانی عَلی بابِهِ وَ لاذایَرانی بِهِ مُنْهَمِک وَ عِشْتُ غَنِیّا
بِلادِرْهَمٍ اَمُرُّ عَلَی النّاسِ شِبْهَ الْمَلِکِ ( ۲۳ ) وَ لِمُوْلانا اَبی الْحَسَنِ الرّضا علیه السلام: لَبِسْتُ بُالْعِفَّۀِ ثَوْبَ الْغَنِی وَ صِ رْتُ اَمْسی شامِخَ
الرَّاْسِ لَسْتُ اِلَی النَّسْناسِ مُسْتَانِسا لکِنَّنی آنِسُ بِالنّاسِ اِذا رَأیْتُ التَّیْهَ مِنْ ذِی الْغِنی تِهْتُ عَلَی التَّائِه بِالْیاسِ ما اِنْ تَفاخَرْتُ عَلی مُعْدِمٍ وَ
لاتَضَعْضَعْتُ لافْلاسٍ
برگرفته از کتاب دانستنی های امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *