حوادث، وقایع، هجرت

مرگ متوکل زمان امام هادی

حکام بنی العباس بسیار خودخواه و ریاست طلب بودند و برای دست یافتن به امیال نفسانی خود، از انجام هر کاری دریغ نمی ورزیدند و هر روز به نوعی حرکت می کردند، خصوصاً نسبت به بنی هاشم و ائمه ی اطهار علیهم السلام اذیت و آزارهای روحی و جسمی زیادی روا می داشتند.
متوکل که یکی از حکام جور و خلفاء بنی العباس بود و در زمان امامت حضرت ابوالحسن، امام هادی علیه السلام ریاست می کرد، برای آن که بنی هاشم را در جامعه، خوار و ذلیل جلوه دهد، روز عید فطردستور داد تا تمام افراد بنی هاشم با پای برهنه جلوی خلیفه (یعنی؛ شخص متوکل) همانند بردگان، پیاده راه بروند. و تصریح کرده بود بر این که حضرت ابوالحسن، عل بن محمد علیهماالسلام نیز باید همانند دیگر افراد بنی هاشم با پای برهنه حضور داشته باشد.
و چون حضرت ناراحتی داشت و نمی توانست روی پای خود بایستد، با تکیه بر یکی از دوستانش حضور یافت. بعد از آن عده ای از بنی هاشم به حضرت عرض کردند: آیا یک نفر مستجاب الدعوه در بین ما پیدا نمی شود تا با نفرین خود ما را از شر این طاغوت برهاند؟
امام هادی صلوات الله علیه فرمود: چرا، در این جامعه کسی هست که سر ناخنش از شتر حضرت صالح علیهماالسلام گرامی تر خواهد بود که فریادی کشید و خداوند به قوم حضرت صالح وعده ی حتمی داد که ستمگران بیش از سه روز باقی نخواهند ماند و روز سوم مؤمنین در أمان خواهند بود. راوی افزود: و روز سوم متوکل عباسی کشته شد و با هلاکت او مؤمنین و بنی هاشم در أمان و آسایش قرار گرفتند [۱] .
————————————————————————————————————————————–
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *