سیره عملی و رفتاری

فرمان امام هادی به ساخت ساعت

علی بن مهزیار اهوازی که از اصحاب و وکلای حضرت امام علی النقی علیه السلام و مردی موثق، صحیح العقیده و صاحب کتاب های متنوع در علوم اسلامی است نامه ای از امام هادی علیه السلام دریافت می دارد که به او دستور ساختن ساعت را صادر فرموده است. [ صفحه ۶۷] ابراهیم بن مهزیار «برادر علی بن مهزیار» گوید: در سال ۲۸ – ظاهرا سال ۲۲۸ – ساعت را به جانب سامرا حمل کردیم، چون به «سیاهه» رسیدیم علی بن مهزیار طی نامه ای امام علیه السلام را از جریان امر آگاه ساخت، اجازه ی ورود خواست و وقت ملاقات گرفت، برای ابراهیم نیز وقت گرفت. امام علیه السلام اجازه فرمود که بعد از ظهر فلان روز، خدمتش شرفیاب گردیم. در روزی تابستانی که هوا به شدت گرم بوده همگی به خدمت او رسیدیم. در ضمن مسرور، خادم علی بن مهزیار نیز همراه بود، چون به نزدیکی های ساختمان آن حضرت رسیدیم، بلال غلام آن حضرت منتظر ما بود و ما را به اتاقی راهنمایی کرد. در آن وقت ما دچار تشنگی طاقت فرسایی گشته بودیم. اما هنوز درست جاگیر نشده بودیم که یکی از خادمان آن حضرت ظرف چوبین پر از آب خنک آورد و ما نوشیدیم. سپس امام علیه السلام علی بن مهزیار را به حضور پذیرفت و بعد از آن مرا پیش خود خواند. من از او درخواست دست بوسی کرده، دست شریفش را بوسه زدم. مدتی نزد او نشستم، سپس وداع گفتم. چون از اتاق خارج شدم، صدایم کرده و فرمود: اینجا باش. من با مسرور خادم آنجا ماندم و ایشان دستور فرمود که ساعت نصب شود. آن گاه یک کرسی بر آن حضرت گذاشتند روی آن جلوس فرمودند، کرسی دیگری در جانب چپ او جهت علی بن مهزیار گذاشتند. علی نیز بر آن نشست و من کنار ساعت ایستادم که یک سنگریزه از ساعت سقوط کرد. مسرور خادم گفت: هشت. امام فرمود: هشت، همان ثانیه است؟ گفتم: بلی آقای ما [۳۹] . [ صفحه ۶۸] ما تا شب هنگام نزد او ماندیم و چون خارج شدیم به علی بن مهزیار فرمود: صبح زود مسرور خادم را نزد ما بفرست. علی صبحگاهان مسرور را نزد آن حضرت فرستاد و چون داخل شد، فرمود: بار خدایا چون… گفتم: نیک. در این وقت نصر از آنجا می گذشت که حضرت فرمود: در را ببند. در را ببند. آن گاه در را بست و ردای خود را روی من انداخت و از دید نصر مخفی گرداند تا از کار ما نپرسد. با تأملی ریشه نگر در این داستان زیبا به چند نکته می توان اشاره کرد: ۱ – پیشوایان دین به همه ی واژه ها و گویش ها آشنا بوده و با آنها تکلم داشته اند. ۲ – چنین استنباط می شود که خاندان مهزیار اهوازی در صنعت ساعت سازی مهارت داشته اند، طبعا این به مقتضای سابقه و پیشینه ی دیرین هیأت و نجوم در سرزمین بابل (خوزستان و عراق کنونی) بوده است. ۳ – پیشوایان دین علیهم السلام از تکنیک سودمند استقبال کرده و تشویق می نمودند. ۴ – ساعتی که برای امام علی النقی علیه السلام ساخته اند از نوع شنی و ماسه ای بوده که یکی از انواع ساعت های رایج آن زمان، یعنی آبی، آفتابی و شنی به شمار می رفت.
برگرفته از کتاب چهرههای درخشان سامرا نوشته آقای علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *