از دیدگاه شعرا

شعر و مدح و ثنا در وصف امام هادی – آن نازنین

آن نازنین که وصف جمالش خدا کند امشب خدا کند که نگاهی به ما کند آن دلنواز از دل و از جان عزیزتر باشد که درد جان و
دل ما دوا کند آن بی نیاز از همه غیر خدا خوش است ما را گره ز کار فرو بسته وا کند آن محو ذات خالق و بی اعتنا به خلق شاید
بما شکسته دلان اعتنا کند آن چشمه دعا که دعا مستجاب از اوست چون میشود به حالت ما هم دعا کند پیوند خورده زندگی ما
به مهر او این رشته را کس نتواند جدا کند عالم به خوان رحمت او میهمان ولی یک تن نشد که حق نمک را ادا کند خواهد کند
ثنای کسی را اگر کسی بهتر همین که مدحت ابن الرضا کند ابن الرضای دوم و چارم ابوالحسن که امشب جهان را ز رخش با صفا
کند چارم علی ز عترت و نور دل جواد کو چون جواد لطف نماید عطا کند گویی علی به روی محمد کند نگاه چون این پسر بروی
پدر دیده وا کند هادی دهم امام که در روزگار خویش جابر سریر معدلت مرتضی کند دیدار او کدورت دل را جلا دهد ایمای او
حوائج مردم روا کند باید رضا خاطر او آورد بدست خواهد ز خود هر آنکه خدا را رضا کند آنکو کند فصیح تکلم به هر زبان کی
از جواب راز دل ما ابا کند کار خدا به امر خدا میکند بلی من عاجزم از این که بگویم چها کند ابن السبیلک چون زابن الرضا
سوال از راز بعثت سه تن از انبیاء کند گیرد جوان خویش و نشیند ز پا و باز یحیی ابن اکثم از پی او ادعا کند او نیز مفتضح ز سوال
و جواب خویش اقرار بر فضیلت آن مقتدا کند ای هر چه هست عالم و آدم فدای او در حفظ دین چو هستی خود را فدا کند در راه
سر بلندی قرآن کند درنگ بر او هر آنقدر متوکل جفا کند از جور و ظلم دشمن و تبعید و حبس و قتل راضی بهر چه حکمت حق
اقتضا کند با سعی و صبر خویش بگرد حریم دین هر جا حصار محکمی از نو بنا کند نور خدا کجا و بساط شراب آه خصم سیاه دل
ز خدا کی حیا کند کی آید از ولی خدا خواندن سرود خواند ولی چنانچه سرورش عزا کند او مایه ی حیات جهان است وای دریغ
دشمن و را شهید بزهر جفا کند ای یادگار آل محمد خدا بما لطفی اگر کند ز طفیل شما کند صاحبدلی کجاست که چون ابن
مهزیار بر دیده خاک پای تو را توتیا کند ای زادهی جواد و بسان پدر جواد مهرت نشد که قهر به سوی گدا کند افتادهام بدام بلا یا
ابالحسن غیر از تو کیست؟ آنکه ز دامم رها کند دست گدایی من و دامان تو بلی جز سوی تو گدای تو رو در کجا کند من بنده
ذلیلم و تو خسرو جلیل چونت ثنا کنم که خدایت ثنا کند خواهم که بیش مدح تو آرم ولی ز عجز این طبع نارسا به همین اکتفا کند
باشد که حق بخاطر تو یا ابالحسن ایمان کاملی به موید عطا کند
برگرفته از کتاب دانستنی های امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *