امامت و رهبری، حاکمان زمان

سالهای امامت امام هادی علیه السلام

سالهای امامت آن حضرت مصادف بوده است با قسمتی از خلافت معتصم و تمام خلافت متوکل و منتصر و مستعین و در زمان
خلافت المعتز بالله وفات یافتند. امام هادی (ع) در مدینه اقامت داشتند تا اینکه متوکل در سال ۲۳۲ ق به خلافت رسید. چنانکه در
صفحه ۲۳ از ۱۸۸
تواریخ مذکور است متوکل به حضرت امیر (ع) و اهل بیت کینه شدیدی داشت و کسانی که دور و بر او بودند به بغض و عداوت با
بود. یکی از برترین زیارات ائمه « ابن اترجه » آل علی شهرت داشتند و از جمله آنها عبد الله بن محمد بن داود هاشمی معروف به
(ع) که با فقرات بلندش به اوج وجود ائمه اطهار و بلندای هستی آنان نظر دارد و زمینه معرفت و عرفان کاملتر انسان را فراهم
میسازد، زیارت جامعه کبیره است که امام علی النقی (ع) آن را به شاگرد خویش آموخته است که در فصاحت و بلاغت احسن و
اکمل زیارات است. متوکل از امام جهت مسافرت به بغداد دعوت نمود و یحیی بن هرثمه را مأمور این کار کرد، هرثمه آن حضرت
را در سال ۲۳۳ ق به سامرا برد. رفتار متوکل با امام به ظاهر محترمانه بود ولی پیوسته او را تحت نظر داشت و گاهی به حبس،
توقیف و یا جستجوی منزل آن حضرت امر میکرد.
برگرفته از کتاب دانستنی های امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *