اخلاق و فضائل

روح قدسی ائمه معصومین

«اَید» به معنی تقویت و تأیید است.
«روح» به معنی نَفَس و دویدن است. اگر روح انسان که گوهری مجرّد است به این نام نامیده شده، به خاطر آن است که از نظر تحرّک و حیات آفرینی و ناپیدایی، همچون نَفَس و باد است.
در قرآن، «روح» به موارد متعدّدی اطلاق شده است: گاهی به معنی روح مقدّسی است که پیامبران را در انجام رسالتشان تقویت می کرده است.
«وَ أَیدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ».[۱] . و ما او (عیسی) را به روح القدس تقویت کردیم. گاه به نیروی معنوی الهی که مؤمنان را تقویت می کند، اطلاق شده. «وَ أَیدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ».[۲] . و به روح الهی تأییدشان کردیم. زمانی به فرشته مخصوص وحی با عنوان «امین» اطلاق یافته. «نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ، عَلَی قَلْبِکَ…».[۳] . این قرآن را روح الامین بر قلب تو نازل کرد…. گاهی به فرشته ای بزرگ تطبیق شده است. «تَنَزَّلُ الْمَلَآئِکَهُ وَ الرُّوحُ».[۴] .در شب قدر فرشتگان و روح نازل می شوند. گاهی به معنی قرآن و یا وحی آسمانی آمده است. «وَ کَذَلِکَ أَوْحَینَآ إِلَیکَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا».[۵] . همان گونه بر تو نیز روحی را به فرمان خود وحی کردیم. و گاهی به کالبد انسان اطلاق می شود که خداوند در جسم دمیده است. «وَ نَفَخَ فِیهِ مِن رُّوحِهِ».[۶] . و از روح خود در آن دمید. خداوند متعال، ائمّه معصومین علیهم السلام را به تمامی این ارواح مقدسه تأیید و تقویت نموده است. یعنی خداوند ائمّه علیهم السلام را با روح خود و فرشته مخصوص وحی خود و آن فرشته بزرگ الهی و با الهام های وحی گونه خود که به ائمّه طاهرین علیهم السلام می فرستاده، تأیید و تقویت نموده است.
علاوه بر آن خداوند، آفریده ای را به نام «روح» که برتر از جبرئیل و میکائیل معرفی شده با پیامبر صلی الله علیه وآله و امامان معصوم علیهم السلام همراه گردانده و با آن «روح»، ائمّه علیهم السلام را تأیید نموده است. عن ابی بصیر قال سمعت ابا عبداللّه یقول «یسْئَلُونَکَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی[۷] قال: خلق اَعْظَم مِنْ جِبْرئیل و میکائیل، لَمْ یکُن مَعَ اَحَدٍ مِمَّن مَضی، غَیرُ محمّدٍ صلی الله علیه وآله وَ هُو مَعَ الائمهِ یسددهم وَ لَیس کُل ما طُلِبَ وُجِدَ».[۸] .
ابابصیر می گوید: امام صادق علیه السلام پیرامون آیه «از تو درباره روح سؤال می کنند بگو روح از فرمان پروردگار من است»، فرمودند: روح مخلوقی بزرگ تر از جبرئیل و میکائیل است و با هیچ کس از گذشتگان جز حضرت محمّد صلی الله علیه وآله نبوده است. آن روح با ائمّه علیهم السلام همراه است و این طور نیست که هر زمان درخواست شود، در دسترس باشد.
در این زمینه که روح همراه ائمّه معصومین علیهم السلام است، احادیث متعدّدی در کتاب های حدیث وجود دارد.
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] سوره مبارکه بقره، آیه ۲۵۳٫
[۲] سوره مبارکه مجادله، آیه ۲۲٫
[۳] سوره مبارکه شعراء، آیه های ۱۹۳ و ۱۹۴٫
[۴] سوره مبارکه قدر، آیه ۴٫
[۵] سوره مبارکه شوری، آیه ۵۲٫
[۶] سوره مبارکه سجده، آیه ۹٫
[۷] سوره مبارکه اسراء، آیه ۸۵٫
[۸] کافی، ج ۱، ص ۲۷۳٫
منبع: پرچم داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد ۱۳۸۸٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *