احادیث و سخنان

روایت امام هادی و تفسیر آیه یوم یعض الظالم

مجلسی رحمه الله نقل می کند که:
به متوکل [عباسی] خبر دادند که امام هادی علیه السلام آیه شریفه: «و روزی که ستمکار دست های خود را می گزد، [و] می گوید: ای کاش با پیامبر راهی برمی گرفتم» را به خلیفه اول، و دوم تطبیق می کند.
متوکل گفت: با او چکار کنیم؟
گفتند: مردم را جمع کن، و از او در حضور مردم بپرس، اگر همان پاسخ را داد، مردم به حسابش می رسند، و اگر غیر آن را گفت: نزد یاران خود رسوا می شود.
توکل همه قضات و بنی هاشم و یاوران خود را فراخواند، و [در جمع آنان] از امام علیه السلام پرسید، امام علیه السلام فرمود: اینان کسانی هستند که خدا با کنایه از ایشان سخن گفته است، و بر ایشان منت نهاده و عیبشان را پوشانده است، آیا امیر می خواهد آنچه را خدا پوشانده، آشکار کند؟
متوکل گفت: [نه] نمی خواهم.
روی المجلسی:
عن کتاب «الاستدراک» [لابن بطریق] باسناده، قال:
ان المتوکل قیل له: ان أباالحسن – یعنی علی بن محمد بن علی الرضا علیهم السلام – یفسر قول الله عزوجل: (و یوم یعض الظالم علی یدیه) [۱] ، فی الأول و الثانی.
قال: فکیف الوجه فی أمره؟
قالوا: تجمع له الناس و تسأله بحضرتهم، فان فسرها بهذا کفاک الحاضرون أمره، و ان فسرها بخلاف ذلک افتضح عند أصحابه.
قال: فوجه الی القضاه و بنی هاشم و الأولیاء، و سئل علیه السلام، فقال: هذان رجلان کنی الله عنهما، و من بالستر علیهما، أفیحب أمیرالمؤمنین أن یکشف ما ستره الله؟
فقال: لا أحب [۲] .
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] الفرقان: ۲۷٫
[۲] بحارالأنوار ۳۰: ۲۴۶ ح ۱۱۳، و ۵۰: ۲۱۴ ح ۲۶٫
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ۱۳۸۴٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *