احادیث و سخنان

حدیث امام هادی شوم دانستن روزها

اسلام در برابر تمام عادات و تقلیدهای کورکورانه جاهلیت به مبارزه برخاسته است و از آن میان با شوم دانستن روزها مخالفت نموده است یعنی با همان فکری که جامعه دوران جاهلیت به سر می بردند، زیرا نه روزها منفعتی را فراهم می کنند و نه شری را دفع می نمایند، به خاطر آن که تمام عوامل پدیده ها در قبضه قدرت خدای تعالی و آفریدگار هستی و بخشنده حیات است، و ما به سخنی که امام هادی علیه السلام در این باره فرموده است گوش فرا می دهیم:
«حسن بن مسعود نقل کرده است [۱] ، گفت: به ابوالحسن علی بن محمد علیه السلام رسیدم در حالی که انگشتم خراشیده شده و شانه ام با سواری برخورد کرده و آسیب دیده بود و به زحمت خودم را میان جمعی وارد کردم، و قسمتی از لباسم را پاره کردند، گفتم: چه روز بد و شومی بود! خدا شر تو را از من باز دارد! امام علیه السلام فرمود: ای حسن! تو هم که با ما معاشرت داری، گناهت را به گردن بی گناه – روز! می گذاری. حسن می گوید: سر عقل آمدم و دانستم که اشتباه کرده ام که چنین حرفی را زده ام، عرض کردم: مولای من از خداوند طلب مغفرت می کنم. فرمود: ای حسن! روزگار چه گناهی دارد، وقتی که اعمال خود شما دامنگیرتان می شود، آنها را شوم می شمارید؟ حسن عرض کرد: من همیشه از خداوند طلب آمرزش می کنم، و همین توبه من باشد ای پسر پیغمبر خدا! امام علیه السلام فرمود: به خدا قسم، هیچ سودتان ندهد، بلکه خداوند با نکوهشی که شما از موجودی بی گناه به عمل می آورید شما را سزا دهد، ای حسن! آیا نمی دانی که خداوند اجر و کیفر و پاداش اعمال را در برابر هر کاری که در دنیا و آخرت انجام دهند، مرحمت می کند؟ عرض کردم: چرا می دانم مولای من.
فرمود: راه خلاف مرو و برای روزگار هیچ تأثیری در حکم خدا تصور مکن، حسن گفت: اطاعت می کنم یابن رسول الله.» [۲] . امام علیه السلام، آن چه را که پیامبر – صلی الله علیه و آله – در حدیث رفع فرموده است: مورد تأکید قرار داده، از این که اسلام در هیچ کاری به مسلمان اجازه نمی دهد که شوم بداند، بلکه او باید تصمیمی قوی و اراده ای استوار داشته باشد و از هیچ کاری باز نایستد مگر این که عمل نامشروعی باشد که در آن صورت نباید اقدام کند.
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] در کتابهای رجال، کسی از اصحاب امام هادی علیه السلام را به این نام نیافتیم، شاید صحیح عبارت، حسین بن سعید اهوازی باشد که ما آن جا که درباره اصحاب و راویان حدیث امام علیه السلام سخن خواهیم گفت، شرح حال او را می آوریم.
[۲] تحف العقول: ۴۸۳ – ۴۸۲٫
منبع: تحلیلی از زندگانی امام هادی؛ باقر شریف قرشی؛ مترجم محمدرضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا ۱۳۷۱٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *