احادیث و سخنان

حدیث امام هادی حرمت همکاری با ستمگران

چون حکومت بنی عباس براساس ظلم و جور استوار بود، بر طبق نظر شیعه همکاری با آنها خلاف شرع بود. محمد بن علی بن عیسی به محضر امام ابوالحسن علی بن محمد علیه السلام نامه ای نوشت و از آن حضرت، درباره کار کردن برای بنی عباس و دریافت مقداری از اموال ایشان پرسید، آیا چنین اجازه ای دارد؟ امام علیه السلام در پاسخ فرمود:
«تا وقتی که ورود و خروج به کار آنها به زور و جبر باشد، خداوند عذر شخص را می پذیرد، و در غیر این صورت مکروه و ناپسند است و ناگزیر درآمد اندک بهتر از زیاد است، و ناسپاسی نمی کند، نسبت به روزی رسان خود که او وسیله ساز است درباره آن چه به او می رسد در حالی که در دست اوست آن چه که باعث خشنودی تو درباره ما و دوستان ما می گردد.» امام علیه السلام پاسخ داده است که کار برای بنی عباس اگر از روی زور و جبر باشد، خدای تعالی در مورد این همکاری از آنها بازخواست نمی کند و هرگاه از روی اختیار باشد، پس کار برای آنها ناروا و مکروه است و شاید مقصود امام علیه السلام از کراهت، حرمت باشد زیرا که کراهت گاهی بر حرمت اطلاق می شود. و امام علیه السلام، کفاره ورود به کار آنها را خوشحال کردن اهل بیت علیهم السلام می داند که با برآوردن حاجت مؤمنان و مستمندان و رفع گرفتاریها و سختیها از ایشان حاصل می شود. و بر همین مطلب گروهی از روایات دلالت دارد که فقها در بحثهای خود راجع به ولایت حاکم جور نقل کرده اند. [۱] . وقتی که نامه امام علیه السلام به محمد بن علی بن عیسی رسید، با عجله نامه ای به خدمت امام علیه السلام نوشت و عرضه داشت که:
اعتقاد من درباره ورود به کار ایشان – در کار بنی عباس – یافتن راهی است برای ایجاد دشواری به دشمنان آن حضرت و باز شدن دست، جهت انتقام گرفتن از ایشان به وسیله تقرب به آنها. امام علیه السلام در پاسخ نوشت: «هرکس چنین کاری را بکند نه تنها کار او حرام نیست، بلکه دارای اجر و ثواب است.» [۲] .
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] مکاسب شیخ انصاری.
[۲] وسائل الشیعه: ۱۲ / ۱۳۷٫
منبع: تحلیلی از زندگانی امام هادی؛ باقر شریف قرشی؛ مترجم محمدرضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا ۱۳۷۱٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *