سیره عملی و رفتاری

امام هادی و سجده شکر

طوسی با سند خود از حفص جوهری نقل می کند که گفت:
امام هادی علیه السلام با ما نماز مغرب را خواند، و بعد از چهار رکعت نافله مغرب، سجده شکر بجا آورد، من عرض کردم: پدران بزرگوار شما پس از سه رکعت مغرب، سجده شکر انجام می دادند، امام علیه السلام فرمود: هیچ یک از پدران من سجده شکر را بجا نمی آورد مگر بعد از هفت رکعت [فریضه و نافله مغرب].
کلینی با سند خود از یحیی بن عبدالرحمن نقل می کند که گفت:
امام هادی علیه السلام را دیدم که سجده شکر انجام می داد، و دو ساعد دست خود را پهن کرده، و سینه و شکم خود را به زمین چسبانده بود، در این باره از او سؤال کردم، فرمود: اینگونه دوست داریم.

و قال أیضا:
روی محمد بن الحسن بن الولید، عن الصفار، عن محمد بن عیسی، عن حفص الجوهری، قال: صلی بنا أبوالحسن علی بن محمد علیهم السلام صلاه المغرب، فسجد سجده الشکر بعد السابعه، فقلت له: کان آباؤک یسجدون بعد الثلاثه. فقال: ما کان أحد من آبائی یسجد الا بعد السبعه [۱] .
روی الکلینی: عن علی بن ابراهیم، عن یحیی بن عبدالرحمن بن خاقان قال: رأیت أباالحسن الثالث علیه السلام سجد سجده الشکر، فافترش ذراعیه فألصق جؤجؤه [۲] و بطنه بالأرض فسألته عن ذلک. فقال: کذا نحب [۳] .
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] تهذیب الأحکام ۲: ۱۱۴ ح ۱۹۴، الاستبصار ۱: ۳۴۷ ح ۱، بحارالأنوار ۸۶: ۱۹۴٫
[۲] الجؤجؤج جأجی ء: الصدر. المنجد: ۷۷، (جأجأ).
[۳] الکافی ۳: ۳۲۴ ح ۱۵، تهذیب الأحکام ۲: ۸۵ ح ۸۰٫
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ۱۳۸۴٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *