نقش تربیتی و ارشادی

امام هادی علیه السلام و حفظ قرآن

به گفته اهل تحقیق، بحث مخلوق بودن قرآن، از اواخر حکومت بنی امیه آغاز شد (اوایل قرن دو هجری) و نخستین کسی که این
ابان بن » بحث را در محافل اسلامی مطرح کرد، جعد بن درهم، معلم مروان بن محمد، آخرین خلیفه اموی، بود. او این فکر را از
و او نیز از طالوت بن اعصم یهودی فراگرفت. جعد پس از طرح این بحث مورد تعقیب قرار گرفت و به کوفه فرار کرد و در « سمعان
منتقل کرد. ائمه (ع) با تبیین موضع اصولی و هدایتگرانه خود، مسلمانان را از وارد « جهم بن صفوان ترمذی » آنجا این نظریه را به
شدن در چنین بحث و جدال بیهودهای بر حذر میداشتند. [ ۱۸ ] امام دهم (ع) در پاسخ به یکی از شیعیان بغداد در این زمینه چنین
بسم الله الرحمن الرحیم خداوند ما و تو را از دچار شدن به این فتنه حفظ کند که در این صورت بزرگترین نعمت را بر ما » : نوشتند
ارزانی داشته است، و گر نه هلاکت و گمراهی است. به نظر ما بحث و جدال درباره قرآن (که مخلوق است یا قدیم) بدعتی است
که سؤال کننده و جواب دهنده در آن شریکاند؛ زیرا پرستش کننده دنبال چیزی است که سزاوار او نیست و پاسخ دهنده نیز برای
موضوعی، بیجهت خود را به زحمت و مشقت میافکند که توان آن را ندارد. خالق، جز خدا نیست و به جز او همه مخلوقاند.
قرآن نیز کلام خداست. از پیش خود اسمی برای آن قرار مده که از گمراهان خواهی گشت. خداوند ما و تو را از مصادیق سخن
قرار دهد که میفرماید: ) الذین یخشون ربهم بالغیب و هم من الساعۀ مشفقون ([ ۱۹ ]؛ متقین کسانی هستند که در نهان از خدای
۲۰ ] این موضعگیری امامان باعث شده شیعیان از این درگیریها به دور باشند و ] . « خویش میترسند و از روز جزا بیمناکاند
گرفتار بدعت و گمراهی نشوند.
برگرفته از کتاب دانستنی های امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *