القاب و کنیه ها

القاب امام هادی

اما القاب شریفی که بیانگر بعضی از اوصاف این امام بزرگ از ویژگیهای برجسته و صفات والای اوست، عبارتند از: ۱- ناصح: از آن رو این لقب را داده اند که آن بزرگوار از خیرخواهترین افراد برای امت خویش بود. ۲- متوکل: امام علیه السلام، خود این لقب را دوست نداشت و به یارانش می فرمود که او را به این لقب نخوانند، به نظر من، از آن جهت این لقب را خوش نداشت که خلیفه، جعفر متوکل نیز به این لقب بوده است و او از بدترین مخالفان و شریرترین دشمنان اهل بیت علیهم السلام بوده است. ۳- تقی: زیرا آن حضرت متقی ترین شخص روزگار خود بود و دلش همواره به حق پیوسته بود، طاغوت زمان (متوکل) تلاش زیادی کرد تا این که امام علیه السلام را به میدانهای لهو و لعب بکشاند ولی نتوانست، این چیزی است که اطرافیان خلیفه بدان، اعتراف کرده اند. ۴- مرتضی: مشهورترین لقب امام علیه السلام است. ۵- فقیه: چون امام، فقیه ترین مردم زمان، و مرجع والای فقها و دانشمندان بود. ۶- عالم: امام هادی علیه السلام، داناترین مردم زمان بود، نه تنها در امور شرعی اسلامی بلکه در تمام علوم و معارف سرآمد بود. ۷- امین: آن بزرگوار امانتدار دین و دنیا بود. ۸- طیب: کسی در آن زمان پاکیزه تر و بزرگوارتر از آن حضرت نبود. ۹- رشید: زیرا آن حضرت، از تمام مردم کاملتر و هدایت یافته تر بود. ۱۰- موضح: از آن جهت که آن بزرگوار بیانگر احکام کتاب و سنت بود. [ صفحه ۲۶] ۱۱- عسکری: از آن رو به این لقب نامیده شد که در شهر سرمن رأی می زیست و آن جا را عسکر می گفتند [۱۹] . ۱۲- شهید: از آن رو که به دست دشمنان خدا شربت شهادت نوشید. ۱۳- وفی: چون از باوفاترین مردم بوده است و وفای به عهد از ویژگیها و خصوصیتهای آن بزرگوار بوده است. ۱۴- خالص: چه او مبرا از هر بدی و عیب بود.
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام هادی (ع) نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *