اصحاب و شاگردان

اصحاب امام هادی علی بن جعفر و فارس بن حاتم

طوسی با سند خود از موسی بن جعفر بن ابراهیم نقل می کند که گفت:
به امام هادی علیه السلام نوشتم: فدایت شوم، اینجا چیزهایی از فارس بن حاتم نقل می شود، و میان او و علی بن جعفر اختلاف است، تا آنجا که هر یک از دیگری تبری می جوید، اگر مصلحت بدانی که بر من منت نهی و نظر خود را درباره ایشان بیان فرمایی، و اینکه کدامیک از جانب شما عهده دار نیازهای من است تا فقط به او مراجعه کنم که به این ارشاد نیازمندم؟
به خواست خدا [در حق من] احسان فرموده ای.
امام علیه السلام در پاسخ نوشت: این که سؤال و شک ندارد، خدا مقام علی بن جعفر را والا قرار داده است، خدای سبحان ما را باز داشته از اینکه او را با دیگری بسنجیم، در نیازهای خود نزد علی بن جعفر برو، و از فارس بن حاتم پرهیز کن، و نگذارید که او در هیچ یک از نیازها و کارهای شما دخالت کند، تو و هر که از همشهریانت که از تو شنوایی دارند به این دستور عمل کنید، من از نیرنگهای او با مردم آگاهم، بخواست خدا به او توجه نکنید.
سپس طوسی می گوید: فضل بن شاذان در یکی از نوشته های خود آورده است: یکی از دروغ پردازان مشهور، فارس بن حاتم قزوینی فاسق است.
و قال أیضا:
وجدت بخط جبریل بن أحمد، حدثنی موسی بن جعفر بن وهب، عن محمد بن ابراهیم، عن ابراهیم بن داود الیعقوبی، قال موسی بن جعفر بن ابراهیم بن محمد، أنه قال کتبت الیه [الهادی علیه السلام]: جعلت فداک قبلنا أشیاء یحکی عن فارس، و الخلاف بینه و بین علی بن جعفر، حتی صار یبرأ بعضهم من بعض، فان رأیت أن تمن علی بما عندک فیهما، و أیهما یتولی حوائجی قبلک حتی لا أعدوه الی غیره، فقد احتجت الی ذلک، فعلت متفضلا ان شاء الله؟ فکتب:
لیس عن مثل هذا یسأل، و لا فی مثله یشک، قد عظم الله قدر علی بن جعفر، منعنا الله تعالی عن أن یقاس الیه، فاقصد علی بن جعفر بحوائجک، و اجتنبوا فارسا، و امتنعوا من ادخاله فی شی ء من أمورکم أو حوائجکم، تفعل ذلک أنت و من أطاعک من أهل بلادک، فانه قد بلغنی ما تموه [۱] به علی الناس، فلا تلتفتوا الیه ان شاء الله [۲] .
ثم قال الطوسی: و ذکر الفضل بن شاذان فی بعض کتبه: ان من الکذابین المشهورین الفاجر فارس بن حاتم القزوینی.
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] و موهت الشی ء بالتشدید اذا طلبته بفضه أو ذهب و تحت ذلک نحاس أو حدید، و منه التمویه و هو التلبیس و قول مموه أی مزخرف أو ممزوج من الحق و الباطل، مجمع البحرین ۲: (م و ه).
[۲] اختیار معرفه الرجال ۲: ۸۰۷ ح ۱۰۰۵٫
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ۱۳۸۴٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *