از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام علی النقی، هادی (ع) – موی از غم سامرایی ‌ام گشته سپید

موی از غم سامرایی ‌ام گشته سپید
در چهره چروک بی‌ کسی گشته پدید

دانی که چرا به سینه و سر بزنیم؟
چون بوالحسن ثالث ما گشته شهید

نه همی جای تو در سامره تنها باشد
که به دلهای محبان تو جای تو بود

دیده گریان نشود روز جزا در محشر
هر که گریان به جهان بهر عزای تو بود

امشب که زمین و آسمان می گرید
از بهر غریب سامرا می گرید

جا دارد اگر که شیعه خون گریه کند
چون مهدی صاحب الزمان می گرید

در مجلس مظلومیّت مردِ غریب
بنگر که دلم میان غمخانه گم است

این ناله ز ماتمِ امامِ هادی ست
معصوم دوازدهم امامِ دهم است

ای وای دوباره شام غربت سر زد
چاووش عزا به خانه‌ی دل در زد

در شهرِ جفا، مرد صفا تنها شد
چهارم علی از دیار فانی پر زد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *